امام حسن عسكري (ع)
امام حسن عسكري (ع)
حسن بن علي يازدهمين امام شيعيان در سال 231 يا 232 ه.ق در مدينه بدنيا آمد . پدرش امام هادي (ع) بود و مادرش زني نيك كردار بنام سوسن يا حديثه يا سليل بود. در كودكي همراه پدر به دستور متوكل عباسي از مدينه به سامرا مركز خلافت آن روز عباسيان رفت و در محله اي به نام عسكري (قرار گاه سپاهيان) زير نظر ماموران حكومت اقامت داشت و به همين جهت به او لقب عسكري داده اند.
حدود 23 سال داشت كه به امامت رسيد. در اين دوره قدرت نظامي عباسيان بدست سپاهيان ترك بود و آنان هرگاه مي خواستند خليفه اي را عزل و ديگري را به جاي او مي نشاندند.
از اين رو دوران امامتش همزمان شد با چند تن از خلفاي عباسي و در همين دوره مشكلات و شورش هاي فراوان گريبان گير انان بود از جمله شورش يعقوب ليث صفاري از سيستان.
در اين هنگام پيراون امام رو به فزوني بود و بيشترين با نوشتن نامه با آن حضرت در ارتباط بودند ، پاسخ بسياري از نامه ها در كتاب هاي حديث آمده است. خلفاي عباسي نيز سخت امام (ع)را زير نظر داشتند.بويژه اينكه شماري از كارگزاران حكومت او راشايسته مقام خلافت مي دانستند. دليل ديگر مراقبت و آزار امام از سوي دستگاه حكومت عباسي ، نقل حديث هايي بود درباره برچيدن حكومت هاي ستمگر توسط حضرت مهدي (ع) فرزند و جانشين امام عسگري(ع).
به همين دليل امام نيز براي در امام نگه داشتن مهدي موعود (عج) تدابيري سنجيد. آن حضرت ولادت مهدي (عج) را پنهان مي كرد و اگر به نزديكان نيز بشارت مي داد از آنان مي خواست كه آن را پوشيده نگه دارند. يك سال پيش از شهادت خود ، حضرت مهدي (عج) را به مكه فرستاد و براي انحراف افكار دشمنان از موضوع امامت ، مادرش را وصي خويش قرار داد، اما امامت و جانشيني او را به خواص شيعه و نزديكان اعلام كرد.
امام عسگري (ع) زاهد ترين و عابد ترين مردم عصر خود بود.
امام عسكري (ع) در 28 يا 29 سالگي در سامرا مسموم شد و به شهادت رسيد و فرزند خردسالش مهدي موعود (ع) بر او نماز گزارد، ولي نماز ديگري نيز با حضور جمعيت و به امامت برادر حليفه بر او خواندند و پيكر مطهرش را در خانه خود ، كنار قبر پدر به خاك سپردند.