امام حسين (ع)

 

امام حسين (ع) پسر علي بن ابيطالب و فاطمه زهرا (س) و سومين امام از امامان دوازده گانه شيعه است ، روز سوم شعبان ، سال چهارم هجرت در مدينه چشم به جهان گشود. مانند برادرش امام حسن (ع) نام او را پيامبر (ص) برگزيد. به دستور خداوند او را حسين ناميد، يعني حسن كوچك.

كنيه آن حضرت ، ابوعبدالله است و مهمترين القابش سيدالشهدا (سرور شهيدان) و ثارالله (كسي كه خدا ، خون خواه است).

پيامبر (ص) فرمود: حلم خود و شمايلم  را به حسن و سخاوت و شجاعت خويش را به حسين عطا كردم.

حسين (ع) هفت سال از تربيت پيامبر (ص) ، پدر و مادر برخوردار بود. پيامبر (ص) در تعليم و تربيت حسين (ع) بسيار كوشيد و فرمود : حسين از من است و من از حسين. پس از وفات پيامبر (ص) و مادرش ، مدت سي سال در محضر پدر گراميش بود و پس از آن همراه برادرش امام حسن (ع) در مدينه اقامت داشت. پس از شهادت برادر بزرگوارش ، در 50 هجري عهده ار امامت شد. در اين موقع  45 ساله بود و مدت امامتش ده سال و اندي طول كشيد . ده سال از امامت او با حكومت معاويه همزمان بود. بعد از مرگ معاويه در سال 60 هجري يزيد جانشين پدر شد.

يزيد به حاكم مدينه نوشت تا از امام حسين (ع) بيعت بگيرد. امام راضي به بيعت نشدو با خانوده خود راهي مكه گشت. بسياري از كساني كه از يزيد ناراضي بودند دور او جمع شدند و بسياري از مردم كوفه به او نامه نوشتند تا رهبري آنان را بر عهده بگيرند. مسلم بن عقيل به كوفه رفت تا از مردم بيعت بگيرد. عبيدالله به دستور يزيد ، مسلم را به شهادت رساند، امام با ياران اندك خود به راه كوفه ادامه داد ، سپاهيان ابن زياد كاروان امام حسين (ع) را در محلي به نام كربلا از حركت بازداشتند ، عمر بن سعد وارد كربلا شد تا به دستور ابن زياد امام را مجبور به بيعت كند، امام نپذيرفت و تسليم نشد و خواست تا به مدينه يا جاي ديگر برود اما دشمن نمي گذاشت. امام يارانش را جمع كرد و فرمود هدف يزيد تسليم كردن يا كشتن آنان است ، هر كه مي خواهد صحنه جنگ را تر كند.بالاخره در روز عاشورا جنگ ميان سپاه يزيد و ياران امام در گرفت. در اين جنگ فرزندان ، برادران ، برادرزادگان و ياران امام ، پس از دلاوريهاي فراوان به شهادت رسيدند. حضرت سيد الشهدا نيز در همين روز ف بعد از نماز ظهر عاشورا ، مظلومانه و با لباني تشنه به شهادت رسيدند . او به هنگام شهادت 58 ساله بود.

پس از شهادت امام و يارانش ، خيمه ها را آتش زدند ، زنان و كودكان را اسير كردند و بر بدن شهيدان اسب تاختند. سرهاي شهيدان را بر نيزه كردند تا براي يزيد در دمشق ببرند.

بعد از جنگ ، گروهي از قبيله بني اسد بدن شهيدان را به خاك سپردند . امام صادق (ع) فرمود: كسي كه به زيارت قبر ابي عبدالله برود و حق او بشناسد ، خداوند گناهان گذشته و آينده او را خواهد بخشيد.

امام حسين (ع) در تاريخ اسلام ، نمونه شجاعت و پايداري و نشانه ايستادگي در برابر ظلم و ستم است.از آن زمان خاطره شهادت آن حضرت و يارانش با برپايي مراسم سوگواري ، سخنراني ، روضه خواني و راه انداختن دسته هاي عزاداري در ميان شيعيان زنده است.

در سال 66 هجري ف به انگيزه خونخواهي امام حسين (ع) ، مختار در كوفه قيام كرد. پس از تسلط بر كوفه و نواحي آن با عبيدالله در كوفه جنگيد و در يك لشكر كشي ، او و بسياري از سران اموي و قاتلان امام حسين (ع) را به هلاكت رسانيد . قلب بازماندگان شهداي كربلا به ويژه امام سجاد (ع) تسلي يافت.