جمله ها

از قول ائمه اطهار (ع):  چند صفت بد است که هر کس یکی از آنها را داشته باشد، هم دنیای بد و ناراحتی خواهد داشت و هم بعد از مرگ جایی جز جهنم ندارد:

1-       تکبر، که شش هزار سال عبادت شیطان را نابود کرد و او رانده درگاه خدا و مردم شد.

2-   حرص،که آدم‌های حریص چیزی جز خواسته‌های خود نمی‌بینند. همین حرص سبب شد آدم و حوا را از بهشت بیرون کردند.

3-      حسادت، که باعث هر گناه، هر جنایت و هر نافرمانی است. حسادت سبب شد که قابیل برادر خود ‌هابیل را بکشد.

4-   خود پسندی و از خود راضی بودن، این‌جور اشخاص هیچ‌گونه دوست واقعی ندارند، حتی شیطان هم از اینها بیزار است.

 

رسول خدا‌(ص) می‌فرمایند:

پایه‌های ایمان واقعی چهار چیز است:

1-      خداشناسی صحیح، یعنی قرآن و احکامش، رسول الله (ص) و سنتش.

2-      شناسایی نعمتهای خدا، یعنی بدانیم که ما هیچ بودیم و بوسیله قدرت او انسانی کامل و زیبا هستیم.

3-      معرفت به احکام دین خدا، یعنی رفتن (برای یادگیری) و آموختن دستورات الهی.

4-      دانستن چیزهایی که شخص را از دین و انسانیت بیرون می‌کند.

چهار سخن از چهار پیغمبر (ع) :

1-   حضرت موسی (ع) می‌فرمایند : هر که از دوست و رفیق بد ببرد، گویا به همه تورات عمل کرده است. یعنی دوست و رفیق بد بسیار خطرناک و ضررآور است.

2-   حضرت داود (ع) می‌فرمایند: هر که از هوسرانی‌ها خودداری کند، چنان است که به تمام زبور عمل کرده است. یعنی هر گمراهی مسببش هوسرانی زشت است.

3-   حضرت عیسی (ع) می‌فرمایند: هر که به قسمت خدایی (روزی خدایی ) راضی باشد، گویا تمام انجیل را به کار بسته است. یعنی یکی از صفات خوب انسانیت، قناعت و راضی بودن در زندگی است.

4-   رسول گرامی‌(ص) می‌فرمایند: هر که زبانش را نگه دارد، یعنی در موقع گفتار فکر کند و راست و درست بگوید، گویا به همه قرآن عمل کرده است. 

پيامبر اكرم ص

پيامبر اكرم ص

آخرين پيامبر خدا ، پدرش عبدالله بود و مادرش آمنه. در جمعه 17 ربيع الاول ، سال عام الفيل هنگام طلوع آفتاب در مكه به دنيا آمد. موقع ولادت ، پدرش حيات نداشت ولي جدش عبدالمطلب زنده بود. او نوزاد را به كعبه برد ، برايش دعا كرد و او را (محمد) ناميد. ولادت محمد (ص) با حوادث خارق العاده اي همراه بود ، در همان لحظه تولد همه بتهاي كعبه بر زمين افتادند ، ايوان كسري (پادشاه ايران) لرزيد و چهارده كنگره آن فرو ريخت. درياچه ساوه را كه سالها مي پرستيدند ، فرو رفت و خشك گرديد. آتشكده فارس كه هزار سال روشن بود ، خاموش شد و تخت همه پادشاهان جهان واژگون گرديد.

آن حضرت در 6 سالگي مادرش را نيز از دست داد. در 25 سالگي وارد كاروان بازرگاني خديجه شد و سفري به شام رفت. در اين سفر ، راهبي او را شناخت و از آينده او به غلام خديجه خبر داد. خديجه نيز كه 40 يا 45 سال داشت با شنيدن كرامت محمد (ص) ازدواج خود را به او عرضه داشت و پيامبر (ص) نيز با خديجه ازدواج كرد. پيغمبر از خديجه سه پسر داشت كه هر سه پيش از بعثت مردند و چهار دختر كه از ميان آنها ، تنها فاطمه زهرا (س) باقي ماند. محمد (ص) در سن چهل سالگي در غار حراء به پيامبري مبعوث شد و مدت 13 سال در مكه مردم را به يكتاپرستي دعوت كرد.

در پي آزار مشركان قريش ، پيامبر و يارانش از مكه به مدينه هجرت كردند و همچنين هجرت مبدا تاريخ مسلمانان شد. وي ده سال بقيه عمر خود را در مدينه گذراند و در همين شهر حكومت اسلامي را تشكيل داد. پيامبر (ص) مردمان پراكنده را جمع كرد و آنان را به امتي متحد و با ايمان مبدل ساخت و بناي يك تمدن بزرگ را پايه گذاري كرد كه تا امروز باقي است. در همين دوره به پادشاهان جهان نامه نوشت و آنان را به اسلام دعوت نمود.

مهمترين و پايدارترين معجزه پيامبر (ص) قرآن كريم است و آن بزرگوار براي اثبات نبوت خود معجزات فراوان ديگري نيز آورد مانند ، باز داشتن خورشيد از حركت ، به سخن در آوردن سوسمار، سخن گفتن آهو با آن حضرت، حركت دادن درخت ، بيرون آمدن آب از ميان انگشتان آن حضرت، سلام كردن سنگ و درخت به پيامبر (ص) ، شفاي بيماران و دو نيم كردن ماه.

او بزرگوار و با گذشت ف خوش اخلاق و مردم دوست و به تعبير قرآن داراي خلق عظيم بود يعني صاحب اخلاقي بس نيكو.

احمد ،امين ، رسول، مصطفي ، كريم ، محمد ، نور و نعمت از جمله نامها و صفات آن حضرت است كه در قرآن از آنها ياد شده است.

آن حضرت پس از سالها هدايت مردم ، در 28 صفر سال يازدهم ه.ق در 63 سالگي در مدينه از دنيا رفت و مدفن او ، زيارتگاه مسلمانان است.